Aangekomen!

De meeste mensen zullen er niet blij van worden, maar ik wel: ik ben vandaag aangekomen! Om precies te zijn 100cc zoutwater, ha! Vanmorgen mocht ik voor het eerst sinds weken weer op bezoek bij de plastisch chirurg. Inmiddels herkent hij me al van verre en hij had zelfs nog aan me gedacht de afgelopen dagen en zich afgevraagd of het allemaal nog infectieloos was gebleven. Hij was blij dat dit het geval was. 

Op de vraag hoe het met met ging, kon ik nu ook zeggen dat het goed gaat en dat ik eigenlijk erg tevreden ben over deze weken rust die nu achter me liggen. Het is echt wel een aanrader om na zo’n heftige operatie even een aantal weken geen polonaise aan je lijf te hebben. De chirurg zegt dat het voor het verdere verloop niet uitmaakt en dat de meeste vrouwen juist graag snel verder willen met het vullen van de expanders. En ach, eigenlijk had ik dat ook het liefst gewild. Maar nu dat niet kon, merk ik dat het juist goed voor me was zo.

Ik heb nog wel een paar vragen over het vervolg. Zo wil ik weten hoeveel tijd er tussen moet zitten voordat de expanders verwisseld kunnen worden voor siliconen. De arts vertelt me dat het eerst volledige gevuld moet zijn, dan één keer extra gevuld en daarna drie maanden wachten. Na een kleine berekening weet ik dat ik zeker nog wel tot eind oktober voor een wekelijkse vulsessie naar Groningen moet en dan zal ik ongeveer nog tot februari moeten wachten op ‘de wissel’.

Een andere vraag die ik heb is of ik al kan gaan sporten. Geen probleem, is het antwoord. Ik zou alles mogen en kunnen doen. Ook voetballen? Ja, ook voetballen kan prima. De expanders zitten inmiddels stevig vast in mijn lijf, dus daar gebeurt me niks mee tijdens een potje voetballen. Goed om te weten!

De vulmaterialen zijn er inmiddels bij gehaald en ook daar heb ik nog wel een vraag over. Krijg ik hier last van? Blijf ik alles kunnen wat ik nu kan, ondanks het vullen? Ook hier geruststellende antwoorden. Als ik last ga krijgen zal dat vooral zijn in de vorm van spierpijn, verder zal ik alles nog kunnen wat ik nu ook kan.

En dan is het zover: de bovenkleding kan uit om vervolgens een minioperatie uit te voeren. Met een magneetje wordt de exacte plek van het ventiel van de expander bepaald. Daar komen stippen met een stift te staan. Met alcohol worden de plekken even ontsmet. Daarna komen de operatiedoeken met gat tevoorschijn en die worden op mijn borst opengevouwen. Dan word ik even achter het doek alleen gelaten en maken de chirurg en de assistent de spuiten klaar, terwijl Martin toekijkt. Later vertelt hij dat ze uit een soort infuuszak vocht in de spuit zuigen.

Eerst wordt dan de spuit er links ingezet. Gek genoeg voel ik niets van de prik, hij wordt gezet op een nog ongevoelig stuk huid (er zit nog lang niet overal gevoel in en de vraag is of dit terugkomt). Langzaam zie ik de vloeistof naar binnengaan, maar ik voel er helemaal niets van. Pas aan het einde voel ik een klein beetje druk, maar het is bijna niet noemenswaardig. Dan is het klaar en is de andere kant aan de beurt. Daar voel ik de prik wel, maar pijn doet het niet. Ook daar verdwijnt de vloeistof moeiteloos in de expander en voordat ik het weet heeft de chirurg er al pleisters opgeplakt en kan ik mijn beha (inmiddels een gewone sportbeha, yes!) en shirt weer aan doen.

We praten nog even over hoe het nu vervolgd wordt. Meneer de chirurg gaat andere taken doen de komende tijd, dus hem zie ik even niet. Vanaf januari is hij gelukkig weer terug en daardoor kan hij wel mijn ‘wissel’ doen. Intussen laat ik m’n expanders wekelijks vullen op de vulpoli en aan het einde heb ik dan nog één keer contact met een andere chirurg voor controle.

En dan staan we weer buiten en gaan we gauw de kinderen weer ophalen bij opa en oma. Als ik later in de spiegel kijk (of gewoon naar beneden ;-)) zie ik echt verschil: mijn borsten zijn echt een beetje groter. Een ander zal het misschien niet kunnen zien, maar ik wel. Dit voelt als vooruitgang! Iedere week naar de vulpoli zal ik nog wel zat worden de komende twee maanden, maar ik ben blij dat het wachten en rusten voorbij is en dat we weer vooruit gaan! Volgende zomer is alles achter de rug en gaan we gewoon een keer wel op vakantie!

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *