Er is nieuws – Er is een datum

Zondagochtend tegen tienen. De kinderen zijn uit logeren, dus het is hier rustig. Het is weer tijd voor een blog, vind ik. Want er is nieuws. Er is een operatiedatum. Inmiddels weet ik die datum al een paar weken en toch heb ik het hier niet eerder gedeeld. Ik zit niet zo in de blogmodus, denk ik. Het is te ingewikkeld allemaal.

Status: ingewikkeld

De operatie niet hoor. Ja natuurlijk, het is weer spannend. Weer onder narcose. En hoe zal het er straks uitzien? Maar ik kijk er ook naar uit. Dat het eindelijk klaar is. Dat we minder stilstaan en weer vooruit kunnen. Zonder wachttijd. Maar ja, dat is ook precies waar het wel ingewikkeld is. Hoe verder? Hoe gaat het daarna?

Door vorig jaar het besluit te nemen mijn borsten te laten amputeren, kwam er een wervelwind door alles heen. Ik ontdekte dat ik meer uit het leven wil halen. Dat ik wil schrijven en creatieve dingen wil doen. En dat mijn werk me helemaal niet gelukkig maakt. Eigenlijk al te lang niet. Ik deed mijn best om na de eerste operatie te re-integreren, maar dat lukte niet. Ik werd teveel geconfronteerd met mezelf en mijn onzekerheden en met al te lang doen waar ik niet gelukkig van word.

Opeenstapeling

Ik kreeg de kans te re-integreren op een andere plek. Dat leek goed aan te sluiten bij wat ik kan, in eerste instantie. Maar uiteindelijk was de druk voor mij ook daar te hoog. Of het was een opeenstapeling van alles… Ik ben er nog niet uit.

Onder druk van alle werkperikelen, maar zeker ook van de operaties en ons drukke gezin, zit ik nu thuis. Ik probeer tot rust te komen en vooruit te kijken. Wat wil ik nou echt en wat is goed voor mij? Dat tot rust komen blijkt makkelijker gezegd dan gedaan en ik blijk meer burn-out-achtige klachten te hebben dan ik dacht.

Dus had ik een afspraak met de bedrijfsarts, afgelopen week. Nog even een pas op de plaats, spraken we af. Dan zien we na de operatie wel even verder. Dat is een prettige gedachte.

De datum

En dan nu nog tien dagen afwachten. 16 mei. De datum waarop het gaat gebeuren. Dan gaan de expanders eruit en krijg ik siliconen. Ik ben heel benieuwd hoe het zal voelen. En hoe het herstel zal gaan. En stiekem maak ik me toch best al een beetje zorgen over hoe daarna verder… M’n hoofd heeft geen pauze-knop.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *