Het UMCG stuurde me weer een uitnodiging.

Het is weer een hele tijd stil geweest hier op mijn blog. Stilte omdat het rustig was op het BRCA-front. Er was weinig over te vertellen. We leefden gewoon, zonder al te druk bezig te zijn met borstengedoe. Maar inmiddels heb ik weer wat te vertellen. Het UMCG stuurde me weer een uitnodiging.

Vorige week donderdag was het zo ver. De laatste puntjes op de i van mijn BRCA-avontuur. En in dit geval bijna letterlijke puntjes, want ik kreeg mijn tepeltattoos! Eerder sprak ik met mezelf en met Martin af om nooit meer alleen te gaan. Maar ik verbrak mijn belofte aan mezelf en besloot toch alleen te gaan.

Hoe zag het er van te voren uit?

Ik wist waar ik moest zijn en had zo’n vermoeden dat het niet zo lang zou duren. En dat klopte. Ik zat nog maar even in de wachtkamer toen ik al werd opgehaald en mee mocht naar de ‘operatieruimte’. Daar werd de tijd genomen om met plaktepels te bepalen waar de tepelhof getatoeëerd moest worden. Daarna kwamen de kleurstalen erbij om een kleurtje te kiezen. Dat blijkt toch best lastig. Wat hoe zag het er precies uit van te voren? En moet het daar dan weer op lijken? Dat gaat toch nooit meer lukken…

Nieuwe neppers

Ik koos uiteindelijk in overleg een kleur die goed bij mijn huid past en wat meer richting rood dan richting bruin gaat. De inkt werd geschud en ik kon plaatsnemen op de operatietafel. Ik was heel benieuwd of het pijn zou doen of gevoelig zou zijn, want ik voel niet erg veel in mijn nieuwe neppers. Uiteindelijk bleek ik, met name aan de binnenkant van de borst, meer te voelen dan ik dacht! Pijn deed het niet, maar ik kon goed voelen dat de naald erin ging.

Een poosje aan de ene kant, een poosje aan de andere kant en drie kwartier later stond ik weer buiten. Dat ging snel. Zelf had ik met een handspiegeltje het resultaat al bekeken en dat leek goed. Het was nu nog wel wat bloederig en rood, dus ik kon er nog niet heel veel over zeggen.

Adviezen

Ik kreeg een paar goede adviezen mee, met name voor de uren die volgden. Het beste was om de tattoos aan de lucht te laten droger. Dus… Ik ben niet echt een naaktloper, maar het leek me wel goed het advies op te volgen. Thuisgekomen deed ik alle gordijnen dicht, deuren op slot en de verwarming een graadje warmer. En zo liep ik de rest van de dag met m’n nieuwe tepels bloot. Een tikkeltje ongemakkelijk, maar voor het goede doel. De kinderen keken me ook wel wat raar aan en raakten ook wel een beetje in de ban van de kleur van hun eigen tepels, haha.

Ik heb tepels!

Inmiddels zijn we een dikke week verder en kijk ik nog met regelmaat met verbazing in de spiegel. Ik heb tepels! Ze zijn gewoon af, nieuwe borsten! Ze laten me nog niet vergeten wat ik allemaal gedaan heb de afgelopen twee jaar, maar nu ze af zijn, maken ze wel weer wat goed. Ik ben er blij mee, het is klaar en ik ben er klaar mee. Nog even op controle bij de plastisch chirurg over een paar weken en dan ga ik de komende paar jaar het UMCG zo veel mogelijk vermijden. (Totdat ook mijn eierstokken eraan moeten geloven).

Stoppen met bloggen

Dat het klaar is betekent voor mij ook dat ik stop erover te bloggen. Er is niets meer over te vertellen. Het is goed zo. Ik ben blij dat ik ermee begonnen ben. Met schrijven, met het delen van mijn verhaal. Het heeft me zoveel gebracht. Zoveel lieve, steunende reacties en begrip van veel mensen. Dank daarvoor allemaal!

Woordenwensjes

Het bloggen gaf steun en daarnaast ontdekte ik daardoor waar mijn hart ligt. Mijn hart ligt bij taal, bij woorden, bij het maken van dingen, van tekeningen, vaak ook met woorden. En doordat ik ben gaan bloggen, ben ik ook mijn hart gaan volgen. En dat brengt zoveel moois op mijn pad.

Dat ik hier klaar ben met bloggen, betekent niet dat ik er helemaal klaar mee ben. Natuurlijk ga ik door met mijn liefde voor woorden. Maar dat ga ik niet hier doen. Binnenkort kom mijn nieuwe website online: woordenwensjes.nl. Een nieuwe website met webshop waar ik mooie woordenwensjes-producten ga aanbieden. Ik ben er al een tijd heel druk mee bezig en het wordt heel mooi, al zeg ik het zelf!

Ik zal jullie hier laten weten wanneer de site online staat zodat jullie het kunnen opzoeken. Op facebook en instagram ben ik nu al te vinden onder de naam ‘woordenwensjes’. Volg je me al?

Ik hoop je op mijn andere site of via Social Media te blijven tegenkomen! Dank voor alles lieve volgers!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *