Precies één jaar geleden vandaag – ‘Ik voel twee bulten. Maar die bulten voelen niets’

5 juli 2017, precies één jaar geleden vandaag. Een jaar geleden dat ik voor het eerst in mijn leven geopereerd werd. En dan ook nog eens deze operatie. Een preventieve amputatie van beide borsten. Nu, een jaar later, ben ik er nog niet. Maar wat heeft dit jaar mij veel gedaan, veranderd, verbeterd misschien wel.

Verward, boos en bang

In aanloop naar deze datum ben ik me weer even bewust van wat er allemaal gebeurd is. Welke keuze ik heb gemaakt en wat dat betekent, voor nu en voor later. Ik lees op een besloten facebookgroep voor BRCA-gendragers een stukje van iemand die het allemaal even niet meer weet, zich verward, boos en bang voelt door alles wat met het gendragerschap te maken heeft. Het raakt me steeds weer, zo’n verhaal. Bij vlagen voel ik dat ook.

Ergens vind ik dat ik blij moet zijn dat ik deze keuze had, want ik weet hoe anders het kan zijn. Maar toch kan ik er ook nu nog boos en verdrietig van worden. Nog steeds kijk ik elke ochtend in de spiegel naar hoe mijn borsten er nu uit zien. Sinds de siliconen erin zitten is het echt een stuk beter dan met de expanders. Maar mooi? En van mij? Nee, dat voel ik nog niet echt. En daar baal ik dan van.

Ik voel twee bulten. Maar die bulten voelen niets.

Ik zie twee bulten. Ik voel twee bulten. Maar die bulten voelen niets. Langzamerhand wel steeds een beetje meer. Maar als ik in de spiegel zie dat er een druppel water naar beneden valt, zie ik dat die landt op mijn borst, maar voelen doe ik het niet. Ik zie ook dat er wat vel over is en er zitten natuurlijk nog geen tepels. Ik heb nog wel wat kleine verzoekjes aan de chirurg…

Doen waar ik van hou

Dus, een jaar later ben ik nog niet waar ik zijn wil. Maar wat is er ook veel goeds gebeurd voor mij! Ik wilde niet meer doen wat niet goed voelde. En ik kan je vertellen, dat gaat ook echt niet meer gebeuren. Maar daarover later meer. En ik doe steeds meer van wat wel goed voelt, waar ik van hou, wat ik leuk vind.

Ik herontdek de liefde voor tekenen die ik vroeger had en probeer tekeningetjes te maken over ons gezin, om zo mooie momenten en uitspraken van de kinderen vast te leggen. Handletteren en woordenwensjes maken geven me nog steeds veel plezier. Heel kort geleden besloot ik een Try-Out workshop handlettering te plannen. Het stond nog geen halve dag op Facebook of de workshop zat vol! Wauw, wat leuk! Inmiddels staat zelfs de eerste kids-workshop gepland! Wat krijg ik hier veel energie van zeg!

 

Nieuwe dingen doen

En nu ik toch nieuwe dingen aan het uitproberen ben, kan daar nog wel iets bij. Afgelopen weekend trad Sounds4You (dameskoor uit Oosterhesselen) op en daar ging ik naartoe met m’n moeder en mijn zus. Ik vond het echt prachtig! Al langer dacht ik erover ook bij hen te gaan zingen, maar steeds durfde ik niet zo goed. Maar nu deden ze aan het einde een oproepje; ze zoeken nieuwe leden. Dus ik dacht: dit is mijn kans. En zo zat ik dinsdagavond ineens bij de repetitie!

Conclusie: qua lichaam zou het wel iets beter kunnen, vooral iets mooier en iets meer af. Verder sta ik vooral in ‘vooruit-stand’. Nieuwe dingen komen mijn kant op en ik voel nieuwe energie! Dus ik ga verder met leuke dingen doen en genieten van de vakantie.

 

 

5 gedachten over “Precies één jaar geleden vandaag – ‘Ik voel twee bulten. Maar die bulten voelen niets’

  1. Janny schreef:

    Goh wat vliegt zo’n jaar dan voorbij.
    Fijn dat je figuurlijk wel lekker in je vel zit Mirna en letterlijk komt het vast ook wel goed.
    Succes met alles wat je vrolijk maakt. 😙

  2. Marja Tromp schreef:

    Fijn Mirna,dat het zo goed met je gaat.Heb veel plezier met de dingen die je doet en in de toekomst no gaat doen.Groet Marja.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *