Weer een stap verder

Het hele proces van mijn borstamputatie en reconstructie lag de laatste maanden een beetje stil. Maar inmiddels zijn we weer een stap verder. Afgelopen voorjaar kreeg ik siliconen en mijn lichaam heeft de hele zomer de tijd gehad om daarvan goed te herstellen. De volgende stap: nieuwe tepels! 

Weer een stap verder

Al tijdens mijn vorige bezoek aan de plastisch chirurg legde hij ons uit hoe het maken van tepels in z’n werk zou gaan. Hij maakte een tekening van hoe de huid open zou worden gesneden en hoe daar dan een tepel van gemaakt zou worden. Wonderbaarlijk vond ik het. Dus toen ik kort geleden een brief in de bus kreeg of ik 15 oktober tijd had voor die tepels, werd ik daar best enthousiast van. Ik was wel klaar om het nu weer op borsten te laten lijken.

Een echte operatie

En zo ging ik afgelopen maandag samen met mijn moeder naar Groningen. De route ging nog altijd op de automatische piloot, ik denk niet dat die er ooit nog uit gaat. Deze keer zagen we voor de verandering eens een bijgebouw van het UMCG. Daar was ik nog niet eerder geweest. Bij de balie kreeg ik een polsbandje om met naam en geboortedatum. Dit herinnerde me er meteen aan dat het toch echt wel een operatie zou worden. Terwijl ik het er eigenlijk even ‘bij tussendoor’ wilde doen.

Plaktepels

Toen ik een half uurtje later naar binnen mocht, werd dat helemaal bevestigd. M’n moeder mocht niet mee naar binnen en achter de deur was echt een operatiekamer. Ik mocht in m’n halve blootje met mijn ogen dicht drie keer gaan aanwijzen waar ik dacht dat de tepels zouden moeten komen. En op die plek kwam een stip. Uiteindelijk waren we het er wel over eens dat het nog iets anders moest en met een soort plaktepels kon ik zien hoe het ongeveer zou worden. (Natuurlijk moest er wel een geintje gemaakt worden over dat ik ook prima met de plaktepels naar huis zou kunnen.)

Eenmaal op de operatietafel werd ik ingepakt in operatiedoeken en werd alles (lees: het hele borstgebied ;-)) flink gedesinfecteerd. Het was nog even de vraag of verdoven nodig zou zijn, want veel gevoel zit er niet, maar ik ben blij dat ze dat toch gedaan hebben. Terwijl de chirurg druk bezig was met het creëren van tepel, kon ik rustig meekijken hoe hij dat deed. Ondertussen kletsend over koetjes en kalfjes.

Beha aan, beha uit

Na een uur waren beide tepels klaar. Dat was het dan. Inpakken die boel. En dat inpakken gebeurde grondig. In twee stukjes schuim werden gaten geknipt waar de tepels precies in konden, zodat er geen druk op kwam. Daaroverheen gaasjes, vastgeplakt met pleisters. Ik was de laatste tijd net weer een beetje gewend geraakt aan het dragen van een beha, maar dat kan ik de komende tijd wel weer vergeten. Er moet zo min mogelijk druk op de nieuwe tepels komen, zodat ze hun vorm behouden. Het ziet er een beetje vreemd uit, maar ja, alles voor het goede doel.

Ik kon zelf prima weer naar huis rijden en had de eerste uren weinig last. Een paar uur later kon ik merken dat de verdoving uitgewerkt raakte en ook de uren en dagen daarna kon ik bijvoorbeeld met tillen wel voelen dat het beter was dat even niet te doen. Weer even rustig aan. Dit had ik totaal niet verwacht, dus dat viel me, met name dinsdag, een beetje tegen. Ik was er ook echt wel even weer moe van. Het was weer een hele gebeurtenis op de maandagmiddag. En het advies is om echt een aantal weken weinig druk op de borsten te hebben. Dus niet al te strakke kleding en geen beha. Hm, wat betekent dat dan voor sporten? Wat kan wel, wat kan niet? Ik ben er nog niet helemaal uit.

Resultaat

Maar? Hoe ziet het eruit? Nou, ik kan je vertellen, het zijn echt tepels! Oké, er zitten nu nog veel hechtingen in en het is nog wat bloederig enzo, maar het begint ergens op te lijken! Daar word ik echt wel blij van! Over een paar weken mag ik het weer aan de arts laten zien en over drie maanden kunnen we beginnen aan de tatoeage van de tepelhof. De laatste stap! Ik ben zo benieuwd hoe het er dan uitziet. Ik hoop dat ik dan kan zeggen dat het er weer ‘normaal’ uitziet. En hopelijk gewoon een beetje beter dan m’n eigen borsten 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *