Hoe ik onze kinderen vertelde over ‘de bloemetjes en de bijtjes’

We zaten met de familie aan de paasbrunch toen het krijgen van baby’s ineens ter sprake kwam. Tja, lente, nieuw leven, van het één komt soms maar zo het ander. Ons nichtje van 6 (bijna 7) zei wel te weten hoe het zat met de bloemetjes en de bijtjes: hoe die baby’s in de buik van de moeder terecht kwamen. Hoe dan? Nou, zei ze, dat vond ze niet zo netjes om aan tafel te vertellen.

De bloemetjes en de bijtjes

Het onderwerp ebde weer weg. Maar niet veel later kwam het weer ter sprake. Opnieuw aan tafel, maar nu alleen met ons gezin. Geen idee hoe we er nu opnieuw opkwamen, maar het ging over baby’s die in de buik groeien. En ach, het leek me niet onverstandig om eens met ze te beginnen over de ‘bloemetjes en de bijtjes’ (hoezo hebben we hiervoor zo’n rare uitdrukking?). Want dat ons nichtje het wel wist en onze kinderen niet, zette me toch aan het denken. Ze zijn dan wel iets jonger, maar je kunt niet vroeg genoeg beginnen.

Hoe komt een baby in de buik?

Dus daar ging ik: ‘Weten jullie ook hoe die baby eruit komt?’ Daar waren ze snel uit: daar hebben meisjes een gaatje voor. Dit werd ook goed aangewezen, dus geslaagd! Volgende vraag: ‘Maar hoe komt een baby dan in de buik?’ Het ene idee was dat de baby zo klein is dat ie er met een soort buis ingespoten kan worden; via de buik welteverstaan. Het andere idee was ‘door te trouwen’! Hm, hier had ik nog wel wat werk te doen.

Daar zat ik dan, met mijn goede voornemen

Ik zette me schrap en vertelde over een eitje en een zaadje. Ik ging helemaal op in mijn verhaal dat een meisje een eitje heeft en een jongen een zaadje en was klaar om te vertellen hoe het in z’n werk ging. Toen ik opkeek om te zien hoe het ontvangen werd moest ik lachen. Er luisterde helemaal niemand! Daar zat ik dan, met mijn goede voornemen! Ik was zo goed bezig en de kinderen waren alweer met elkaar aan het discussiëren waren over wie waarmee zou gaan spelen, na het eten. Ik deed nog wel zo hard mijn best. Blijkbaar wisten ze genoeg voor nu. Ook prima!

Maar ik ben voorbereid! En ik wacht, op mijn hoede, op het volgende moment dat er een vraag over komt. Want dat kan natuurlijk niet uitblijven. En dan ben ik er klaar voor, ha!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *