Steigerhout

Nog maar een jaartje waren we verliefd, toen we op zoek gingen naar een huis van ons samen. Martin werkte al een aantal jaren, ik studeerde nog, dus heel veel te kiezen hadden we niet en we besloten te gaan voor een vrij centrale plek, namelijk Hoogeveen. Voor Martin een goed kwartier van zijn toenmalige werk, voor mij centraal genoeg om overal met trein of bus te kunnen komen.

We vonden onze eerste stek in een hele rij van maisonnettes (een soort flat, maar dan met twee verdiepingen) en werden er de trotse eigenaren van. Na een weekje klussen was ons huis af, met als basiskleur voor de meubels zwart. Martin maakte de tafels, de televisiekast en een dressoir zelf. Voor het opleuken van de boel kozen we groene accenten. In die tijd was het erg hip, nu vind ik het vreselijk. Het groen heeft het niet lang volgehouden, voordat paars haar intrede deed. Een hele verbetering, al zeg ik het zelf.

Ons huis bestond uit een benedenverdieping met een woonkamer en kleine keuken, een gang met een grote kast onder de trap en een toilet. Boven een kleine badkamer (inloopdouche :P) en een grote en twee kleinere slaapkamers. Op één van de kleinere slaapkamers stonden de wasmachine en de droger. Aangezien Martin een modelspoor heeft, was één van de kleine kamers in gebruik en op de grote slaapkamer sliepen wij.

Na verliefd komt verloofd en getrouwd en dan ontstaat ergens het verlangen naar gezinsuitbreiding. Kon dat wel in onze kleine woning? Tuurlijk kon dat! Er was immers nog één kamertje over. Toen we een jaar of drie met z’n tweeën geweest waren, kwam ons eerste kleintje. We pasten onze manier van leven een klein beetje aan en genoten van ons kleintje, in onze niet al te grote woning.

Inmiddels hadden we beiden een vaste baan en droomden we van een iets groter optrekje, liefst met een tuin, om ons gezin nog een wat verder uit te kunnen breiden. Beiden opgegroeid in een dorp, leek het ons wel wat om onze zoon (en wie weet wat er nog zou volgen) ook in een dorp te laten opgroeien. En zo verkochten we in 2013 onze maisonnette en kochten een fijne twee-onder-één-kap in een Drents dorp.

Nog wonend in Hoogeveen werd ik verliefd op steigerhout en ik zag al helemaal voor me hoe we dat zouden gebruiken in ons nieuw huis. Inmiddels was ik zwanger van kind nummer twee en kon ik zelf niet heel veel doen tijdens het klussen en verhuizen. Maar gelukkig heeft Martin twee rechterhanden en vormen we een prima team: ik bedenk, hij werkt en voert uit! Mijn grootste wens was een steigerhouten muur, en die is er gekomen!

Toen we het huis kochten waren er twee muren in de woonkamer bedekt met steenstrips, en daar hou ik dus echt niet van! Die moesten weg, op wat voor manier dan ook. Volgens Martin waren er twee opties: slopen of er iets vóór bouwen. Dat laatste is het geworden. De ene muur heeft hij helemaal afgewerkt met gipsplaten en in die muur zit één vak voor de tv en twee vakken ter decoratie (vakken van steigerhout :D). De andere muur was perfect voor het maken van mijn wens: de muur van steigerhout! Ik vind hem, vier jaar later, nog steeds prachtig!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *