Vierkante ogen

Voordat je moeder wordt, denk je van een heleboel dingen dat je ze niet zult gaan doen en zult gaan zeggen. Daar zijn al boeken vol over geschreven. Helaas blijkt ook in mijn geval weer dat dat een illusie is… Blijkbaar zijn er heel veel dingen die je hebt meegekregen of aangeleerd, die je niet één-twee-drie uit je systeem krijgt. Slechte gewoontes, rare dreigementen. Soms zijn het dingen die je liever kwijt bent dan rijk en soms word je er op een heel grappige manier mee geconfronteerd.

Neem bijvoorbeeld het eten van de broodkorsten. Ik moet zeggen dat dit niet iets is wat mijn ouders vroegen gezegd hebben, maar toch heb ik het mezelf wel eens horen zeggen: ‘daar kun je goed van fluiten’. Welke malloot leert zijn kinderen zoiets? En onze kinderen aan tafel maar blijven fluiten met die korstjes nog in hun mond. Dat geeft weer heel andere irritaties dan het niet eten van korsten.

Iets heel anders; het valse dreigement. Gelukkig heb ik het nog niet heel vaak gebruikt, maar liever was ik er nooit aan begonnen. Het ergste dreigement vind ik misschien nog wel die, waarbij als er niet wordt opgeruimd, al het speelgoed in de prullenbak zal belanden. Ik moet zeggen dat het prima werkt, maar dit is niet bepaald hoe ik wil dat ze mij zien.

Maar nu kwam er hier thuis iets voorbij, waar ik erg hard om heb moeten lachen, hoewel het óók niet geheel pedagogisch verantwoord was. Na een paar dagen school, lagen onze zoon (5) en ik even lekker een middagje op de bank tv te kijken, terwijl de schooljuffen genoten van een studiedag. Na twee heerlijke onverantwoorde uren televisie kijken, zei hij ineens tegen me: ‘mama, als ik lang televisie kijk, voel ik altijd even aan mijn ogen of ze al vierkant zijn’. Mijn lach inhoudend vroeg ik hem: ‘En? Is dat al zo?’ Gelukkig was dit nog niet het geval.

Toen ik het verhaal later aan zijn papa vertelde, moest ik natuurlijk wel erg lachen. Dat lachen kwam me duur te staan: ‘Mam, het was geen grap hoor!’ En ergens heeft ie natuurlijk gelijk, ik heb het inderdaad wel eens gebracht alsof het geen grapje was.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *