Stil

Vorige week zat ik op een vrije middag gedichtjes te schrijven. Ik heb mezelf uitgedaagd om elke dag, een jaar lang, een gedichtje te plaatsen op social media. Soms gaat dat heel makkelijk, soms voelt het echt als een uitdaging. Maar goed, ik ging er voor zitten, want ik had niets meer klaarliggen. Er was een deadline.

Mooier wordt het niet

Soms komt er dan helemaal niets, maar op dat moment begon het juist te stromen. Geen idee waar dat dan vandaan komt, maar het is er ineens. En bij het onderstaande gedichtje voelde ik dat ik iets moois gemaakt had. Ik las het nog een paar keer door en kon daarna niet meer verder schrijven. Mooier zou het die dag niet worden.

Stil geboren

Ik heb dit zelf gelukkig niet meegemaakt, een stil geboren baby, en wil het me ook niet voorstellen. Wat verschrikkelijk moet dat zijn! Ik leef mee met hen die dat wel is overkomen en hoop dat ze, al is het maar een heel klein beetje, troost of herkenning vinden in de woorden die ik schreef.

 

Delen of niet delen

In het begin van de uitdaging, in februari, deelde ik een aantal keren de gedichtjes ook op deze plek. Wat vind jij? Zal ik daar weer mee doorgaan, of lees je ze wel op social media? Laat je het me even weten? En stel nou, je hebt een goed onderwerp voor een woordenwensje, geef je dat ook even aan me door? Want ik heb nog wel een paar maanden te gaan!

Woordenwensje kopen?

Steeds vaker krijg ik de vraag van mensen of ik de woordenwensjes ook kan laten drukken. Dat kan en dat heb ik ook al een paar keer gedaan. Wil jij dat ook? Of wil je er speciaal één voor iemand laten maken, mail me gerust of laat even een reactie voor me achter. Dat kan hier, op Facebook en ook op Instagram.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *